بهترین استعدادهای لاماسیا؛ چه بازیکنانی در مسیر تیم اصلی قرار دارند؟

لاماسیا برای بارسلونا چیزی فراتر از یک آکادمی فوتبال است. این مجموعه سال‌هاست جایی بوده که بازیکنان جوان، قبل از آنکه نامشان در سطح اول فوتبال اروپا شنیده شود، فوتبال را با فرهنگ و سبک مخصوص بارسلونا یاد می‌گیرند. از ژاوی و اینیستا گرفته تا مسی، بوسکتس، پدرو و نسل جدیدی مثل لامین یامال و پائو کوبارسی، نمونه‌های زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد مسیر لاماسیا می‌تواند مستقیماً به بزرگ‌ترین صحنه‌های فوتبال دنیا ختم شود.

اما بخش جذاب داستان همیشه بازیکنانی هستند که هنوز در ابتدای راه قرار دارند. هر فصل، چند اسم تازه از تیم‌های پایه و بارسا اتلتیک بالا می‌آیند و کم‌کم در تمرینات تیم اصلی دیده می‌شوند. اینجاست که کنجکاوی هوادار شروع می‌شود؛ کدام بازیکن قرار است پدیده بعدی باشد؟ چه کسی فقط یک استعداد خوب باقی می‌ماند و چه کسی می‌تواند در نهایت جای خودش را در ترکیب بارسلونا پیدا کند؟

فصل ۲۰۲۶/۲۷ برای پیدا کردن پاسخ این سؤال فصل جالبی است. هانسی فلیک در شروع پیش‌فصل از تعداد زیادی از بازیکنان بارسا اتلتیک و رده‌های جوانان در کنار تیم اصلی استفاده کرد و ۱۵ بازیکن جوان از همان ابتدای آماده‌سازی در فهرست تمرینات قرار گرفتند. نام‌هایی مثل ایکسوسپی اسپارت، برایان فاری‌نیاس، اوریان گورن، ابریما تونکارا، ابراهیما دیارا، شین کلایورت، اسکار گیس‌تاو، آرون یاکوبیشویلی و حمزه عبدالکریم میان این بازیکنان دیده می‌شد.

در ادامه تابستان هم موضوع جدی‌تر شد. بعضی از همین بازیکنان وارد فهرست مسابقات دوستانه شدند و چند نفر از آن‌ها نخستین بازی خود را برای تیم بزرگسالان تجربه کردند. در نتیجه، وقتی درباره بهترین استعدادهای لاماسیا صحبت می‌کنیم، دیگر صرفاً درباره چند بازیکن نوجوان با آینده‌ای مبهم حرف نمی‌زنیم؛ تعدادی از آن‌ها همین حالا تا آستانه تیم اول رسیده‌اند و حتی بعضی، قدم داخل رختکن بزرگسالان گذاشته‌اند.

البته یک نکته را باید از همین ابتدا در نظر گرفت. «استعداد بودن» با «ستاره شدن» تفاوت دارد. فوتبال پر از بازیکنانی است که در ۱۷ یا ۱۸ سالگی درخشان بوده‌اند اما به دلایل مختلف نتوانسته‌اند سطح خود را حفظ کنند. بنابراین بهتر است با هیجان به سراغ این بازیکنان برویم، اما انتظارهای غیرواقعی نداشته باشیم.

نسل تازه لاماسیا چرا این‌قدر مورد توجه قرار گرفته است؟

یکی از دلایل اصلی توجه دوباره به لاماسیا، موفقیت چند سال اخیر بازیکنان بسیار جوان در تیم اصلی بارسلوناست. وقتی یک بازیکن در ۱۶ یا ۱۷ سالگی می‌تواند مقابل رقبای بزرگ بازی کند، تمام بازیکنان آکادمی بعد از او با انگیزه بیشتری مسیر مشابهی را دنبال می‌کنند.

این موضوع برای نسل متولد ۲۰۰۷ بیش از هر چیز خودش را نشان داده است. لامین یامال، پائو کوبارسی، مارک برنال و حالا ایکسوسپی اسپارت، چهره‌هایی هستند که نشان می‌دهند فاصله میان فوتبال پایه و تیم بزرگسالان برای یک بازیکن مستعد می‌تواند خیلی کمتر از چیزی باشد که تصور می‌کنیم. خود باشگاه نیز در پایان آگوست ۲۰۲۶ به رشد این نسل اشاره کرده است.

از طرف دیگر، حضور بازیکنان جوان در تمرینات تیم اصلی دیگر یک اتفاق نمادین نیست. وقتی یک بازیکن آکادمی هر روز کنار پدری، گاوی، یامال، کوبارسی یا دیگر ستاره‌های تیم تمرین می‌کند، مربی می‌تواند خیلی زود بفهمد که آیا او برای سطح بالا آماده است یا هنوز فاصله دارد.

همین نکته، فصل جدید را برای دنبال کردن بهترین استعدادهای لاماسیا جذاب‌تر کرده است.

ایکسوسپی اسپارت؛ نزدیک‌ترین نمونه به یک محصول آماده

در صدر فهرست استعدادهای لاماسیا باید نام ایکسوسپی اسپارت را قرار داد؛ البته با یک توضیح مهم. در مورد او دیگر نمی‌توان از یک استعداد صرفاً آینده‌دار حرف زد، چون اسپارت رسماً وارد تیم اصلی شده است.

اسپارت از سال ۲۰۱۵ در بارسلونا بوده و از رده‌های پایین آکادمی مسیرش را طی کرده است. نکته جالب درباره او این است که بازیکنی کاملاً تک‌پسته نیست. در رده‌های پایه بیشتر به‌عنوان مدافع کناری استفاده می‌شد، اما در ادامه توانایی بازی در خط میانی و مناطق دیگر زمین را هم نشان داد. باشگاه او را بازیکنی چندپسته توصیف کرده که می‌تواند در مرکز خط میانی، مناطق کناری و حتی خط دفاعی بازی کند.

این انعطاف تاکتیکی یکی از مهم‌ترین دلایلی است که فلیک روی او حساب باز کرده است. یک بازیکن جوان اگر علاوه بر کیفیت فنی، بتواند چند نقش را اجرا کند، برای مربی بسیار ارزشمندتر می‌شود؛ مخصوصاً در فصل‌های طولانی که تعداد بازی‌ها زیاد است.

اسپارت در فصل ۲۰۲۵/۲۶ برای بارسا اتلتیک ۱۴ بازی انجام داد و در همان فصل نظر فلیک را جلب کرد. او در نهایت نخستین بازی‌اش در لیگ قهرمانان اروپا را برابر نیوکاسل انجام داد و فصل را با شش حضور برای تیم اول به پایان رساند. در تابستان ۲۰۲۶ هم با تیم زیر ۱۹ سال اسپانیا قهرمان اروپا شد و سپس در پیش‌فصل تیم اصلی حضور پیدا کرد.

حالا اسپارت بخشی رسمی از تیم بزرگسالان است و در فصل جدید شماره ۱۲ بارسلونا را به تن دارد. این یعنی در مورد او سؤال اصلی دیگر این نیست که «آیا به تیم اول می‌رسد؟» بلکه مسئله این است که آیا می‌تواند جایگاهش را حفظ کند و به مرور دقایق بیشتری به دست بیاورد یا نه.

برای یک هوادار بارسا، همین تغییر مرحله بسیار مهم است. یک استعداد وقتی از «آینده» به «اکنون» منتقل می‌شود، تازه آزمون واقعی‌اش آغاز خواهد شد.

برایان فاری‌نیاس؛ هافبکی که راهش را تا تیم اصلی باز کرد

برایان فاری‌نیاس یکی دیگر از جدی‌ترین نام‌ها در میان بهترین استعدادهای لاماسیا است. او از سال ۲۰۱۸ در بارسلونا حضور دارد و پس از ورود از ویارئال، تمام مسیر فوتبال ۱۱ نفره خود را در ساختار آکادمی باشگاه طی کرد.

یکی از نکات مثبت درباره فاری‌نیاس، چندپسته بودن او در خط میانی است. بازیکنی که بتواند در چند نقش بازی کند، معمولاً شانس بیشتری برای نزدیک شدن به تیم اصلی دارد، چون مربی می‌تواند بسته به شرایط مسابقه از او استفاده کند.

فاری‌نیاس در فصل گذشته با بارسا اتلتیک ۳۵ بازی انجام داد، پنج گل زد و شش پاس گل داد. این آمار زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم او یک هافبک است و علاوه بر خروجی هجومی، باید در سازماندهی بازی هم نقش داشته باشد.

در تابستان ۲۰۲۶ عملکرد او به اندازه‌ای خوب بود که باشگاه در نهایت تصمیم گرفت او را به تیم اصلی اضافه کند. در دوم سپتامبر نیز شماره‌های رسمی فصل جدید اعلام شد و فاری‌نیاس شماره ۴ را دریافت کرد.

این اتفاق برای محصولی از لاماسیا معنای خاصی دارد. شماره پیراهن به‌تنهایی تضمین حضور در ترکیب نیست، اما عضویت رسمی در تیم اول نشان می‌دهد که باشگاه او را از مرحله بازیکن ذخیره یا موقت عبور داده است.

چالش اصلی فاری‌نیاس از اینجا به بعد شروع می‌شود. او باید در خط میانی‌ای رقابت کند که بازیکنان بسیار باکیفیتی در آن حضور دارند. بنابراین شاید مهم‌ترین هدفش در فصل جدید، نه درخشش ناگهانی، بلکه ایجاد اعتماد و استفاده درست از دقایقی باشد که نصیبش می‌شود.

حمزه عبدالکریم؛ مهاجمی که خیلی زود خودش را نشان داد

حمزه عبدالکریم کمی با سایر نام‌های این فهرست متفاوت است. او را بهتر است یک استعداد حاضر در ساختار جوانان بارسلونا بدانیم تا یک محصول کلاسیک لاماسیا، چون مسیر رشد اولیه‌اش در الاهلی مصر طی شده است.

با این حال، سرعت پیشرفت او در بارسلونا آن‌قدر جالب بوده که نمی‌توان در بحث بهترین استعدادهای فعلی باشگاه از او چشم‌پوشی کرد.

عبدالکریم در فوریه ۲۰۲۶ به صورت قرضی به بارسلونا پیوست و به دلیل مسائل اداری مدتی نتوانست بازی کند. پس از اولین حضورش در تیم زیر ۱۹ سال، خیلی سریع خودش را مطرح کرد. او در ۹ مسابقه لیگ شش گل زد و در پیروزی ۹ بر صفر مقابل مونتکارلو هت‌تریک کرد. بارسلونا در ادامه قرارداد او را دائمی کرد و تا سال ۲۰۲۹ نگه داشت.

اما چیزی که باعث شد عبدالکریم بیشتر مورد توجه قرار بگیرد، عملکرد او در پیش‌فصل ۲۰۲۶/۲۷ بود. مهاجم مصری چهار گل زد و بهترین گلزن بارسلونا در دوره آماده‌سازی شد. چند روز بعد نیز در ۳۱ آگوست مقابل رایو وایکانو نخستین بازی رسمی خود برای تیم اصلی را انجام داد.

این روند برای بازیکنی که تازه وارد فوتبال اسپانیا شده، واقعاً قابل توجه است.

از نظر فوتبالی، حرکت بدون توپ، بازی ترکیبی و علاقه به حضور در موقعیت گل از ویژگی‌هایی هستند که او را جذاب می‌کنند. ضمن اینکه فیزیک مناسب نیز می‌تواند به او در مقابل مدافعان بزرگسال کمک کند. البته هنوز بسیار زود است که درباره آینده قطعی او حرف بزنیم. یک مهاجم جوان باید یاد بگیرد که در مسابقات فشرده، حتی وقتی موقعیت‌های زیاد برایش ایجاد نمی‌شود، تأثیرگذار بماند.

اما در حال حاضر، عبدالکریم یکی از هیجان‌انگیزترین چهره‌های جوان اطراف تیم اول بارسلوناست.

اوریان گورن؛ استعدادی که هنوز جای رشد زیادی دارد

اوریان گورن شاید در مقایسه با اسپارت یا عبدالکریم اسم شناخته‌شده‌ای نباشد، اما نامش در میان بازیکنان حاضر در نخستین تمرینات فصل دیده شد و همین مسئله نشان می‌دهد که کادر فنی او را زیر نظر دارد.

گورن در رده‌های پایه به‌عنوان هافبک رشد کرده و یکی از چهره‌هایی است که می‌تواند در ادامه مسیر بیشتر مورد توجه قرار بگیرد.

نکته مهم درباره چنین بازیکنی این است که نباید به دنبال یک انفجار ناگهانی بود. شاید فصل ۲۰۲۶/۲۷ برای او بیشتر فصل یادگیری در کنار تیم بزرگسالان باشد. حضور در تمرینات تیم اصلی، حتی اگر به بازی‌های زیاد ختم نشود، کمک می‌کند تا او با سرعت تصمیم‌گیری و شدت رقابت در سطح اول آشنا شود.

در واقع یکی از بهترین راه‌ها برای ارزیابی گورن این است که ببینیم آیا فاصله بین بازی او در رده جوانان و عملکردش در سطح بزرگسالان کمتر می‌شود یا نه.

اگر این انتقال به خوبی انجام شود، گورن می‌تواند از یکی از چهره‌های کمتر شناخته‌شده به یکی از نام‌های مهم نسل بعدی تبدیل شود.

ابریما تونکارا؛ بازیکنی که فلیک فرصت دیده شدن به او داد

ابریما تونکارا نیز در ابتدای پیش‌فصل ۲۰۲۶/۲۷ کنار تیم اصلی حضور داشت. نام او در نخستین فهرست تمرینی دیده شد و در ادامه نیز همراه تیم در دوره آماده‌سازی قرار گرفت.

این فرصت برای هر بازیکن جوانی مهم است، اما به‌خصوص برای تونکارا اهمیت بیشتری دارد، چون قرار گرفتن در تمرینات بزرگسالان به مربی اجازه می‌دهد او را در فضایی متفاوت آزمایش کند.

یک استعداد خوب در فوتبال پایه معمولاً زمان بیشتری برای فکر کردن دارد. در فوتبال بزرگسالان این زمان کمتر می‌شود و بازیکن باید تصمیم‌هایش را سریع‌تر بگیرد. همین موضوع یکی از اصلی‌ترین نقاطی است که مشخص می‌کند یک استعداد واقعاً برای سطح اول آماده است یا نه.

تونکارا اگر بتواند خودش را با این سرعت وفق دهد، می‌تواند گام بعدی را بردارد. شاید امسال هنوز بازیکن ثابت تیم اول نباشد، اما فصل خوبی برای نزدیک شدن بیشتر به آن سطح در پیش دارد.

ابراهیما دیارا؛ بازیکنی با تجربه بین‌المللی

ابراهیما دیارا یکی از بازیکنان جالب نسل جوان بارساست، چون قبل از رسیدن به سطوح بالاتر باشگاه، تجربه قابل توجهی در تیم ملی پایه مالی داشته است.

او در جام جهانی زیر ۱۷ سال برای مالی عملکرد هجومی خوبی داشت و با پنج گل و چهار پاس گل خودش را نشان داد. پس از حضور در بارسلونا نیز مسیر رشدش ادامه پیدا کرد و در برنامه‌های تیم اصلی قرار گرفت.

دیارا می‌تواند در سمت چپ خط میانی بازی کند و حتی به عنوان بازیکن هجومی‌تر به کار گرفته شود. چنین ویژگی‌ای برای سیستم‌هایی که نیاز به تغییر پست در طول بازی دارند، امتیاز محسوب می‌شود.

او هم مانند تونکارا در فهرست بازیکنان حاضر در پیش‌فصل تیم اصلی قرار داشت و تجربه بازی در این سطح را به دست آورد.

نقطه قوت دیارا برای آینده می‌تواند همین ترکیب تجربه بین‌المللی، توانایی هجومی و انعطاف‌پذیری باشد. چیزی که او نیاز دارد، ثبات است. برای تبدیل شدن به یک بازیکن تیم اول، چند نمایش خوب کافی نیست؛ باید ماه‌ها در یک سطح باقی بماند.

شین کلایورت؛ مسیری که تحت تأثیر نام خانوادگی قرار دارد

شین کلایورت در میان استعدادهای جوان بارسا شرایط خاصی دارد. مهم‌ترین دلیل هم نام خانوادگی اوست.

او از سال ۲۰۱۷ در لاماسیا حضور دارد و مسیر رشدش را از رده‌های جوانان بارسلونا طی کرده است. فصل ۲۰۲۵/۲۶ نیز برای بارسا اتلتیک بازی کرد و سپس در تابستان ۲۰۲۶ به جمع بازیکنان حاضر در پیش‌فصل تیم اصلی اضافه شد.

کلایورت در سمت چپ خط حمله بازی می‌کند و طبیعی است که با توجه به حضور بازیکنان باکیفیت در بخش هجومی بارسلونا، رقابت بسیار دشواری داشته باشد.

اما برای او یک رقابت ذهنی دیگر هم وجود دارد: مقایسه شدن با پدرش.

این موضوع شاید از نظر رسانه‌ای جذاب باشد، اما از نظر فوتبالی برای یک بازیکن جوان چندان ساده نیست. شین لازم نیست تبدیل به پاتریک کلایورت دوم شود. چیزی که اهمیت دارد این است که سبک و هویت فوتبالی خودش را بسازد.

او یکی از بازیکنانی است که اگر در فصل جاری چند فرصت خوب به دست بیاورد و از آن‌ها استفاده کند، می‌تواند خیلی بیشتر از قبل مورد توجه قرار بگیرد.

اسکار گیس‌تاو؛ مهاجمی که بارسا هنوز به او اعتماد دارد

اسکار گیس‌تاو یکی از نام‌هایی است که شاید کمتر از بعضی هم‌سن‌وسال‌هایش شنیده شود، اما وضعیت قراردادش نشان می‌دهد باشگاه هنوز نگاه مثبتی به آینده او دارد.

گیس‌تاو از تیم‌های پایه رئوس به بارسلونا رسید و از رده U14 در سیستم لاماسیا رشد کرد. او در فصل ۲۰۲۴/۲۵ با تیم زیر ۱۹ سال قهرمان لیگ جوانان اروپا شد و در ۱۶ سالگی نخستین بازی خود برای بارسا اتلتیک را تجربه کرد.

فصل گذشته برای او چندان ساده نبود، چون دو مصدومیت باعث شد مدتی از میادین دور بماند. با این حال، بارسلونا در ژوئیه ۲۰۲۶ قرارداد او را تا سال ۲۰۲۸ تمدید کرد و یک سال دیگر نیز امکان تمدید در قرارداد قرار داد. باشگاه در زمان تمدید قرارداد، گیس‌تاو را یکی از استعدادهای امیدوارکننده نسل خودش معرفی کرد.

این نوع حمایت قراردادی در فوتبال پایه مهم است. باشگاه وقتی روی آینده یک بازیکن حساب می‌کند، معمولاً تلاش می‌کند کنترل بیشتری روی مسیر حرفه‌ای او داشته باشد.

حالا برای گیس‌تاو مهم‌ترین کار، حفظ سلامت، بازی منظم و برگشتن به همان روند رشدی است که قبل از مصدومیت داشت.

جوردی پسکر؛ نامی برای آینده خط دفاع

در فهرست بهترین استعدادهای لاماسیا معمولاً مهاجمان و هافبک‌ها بیشتر دیده می‌شوند، اما بارسلونا برای آینده خط دفاعی هم به بازیکنان جوان نیاز دارد.

جوردی پسکر یکی از بازیکنانی بود که در تابستان ۲۰۲۶ کنار تیم اصلی قرار گرفت. نام او حتی در فهرست بازیکنانی که در دیدارهای پیش‌فصل برای تیم اول به میدان رفتند نیز دیده شد. در مسابقه دوستانه برابر بیرمنگام، پسکر یکی از جوانانی بود که نخستین تجربه خود با تیم بزرگسالان را به دست آورد. همچنین نامش در فهرست مسابقه مقابل بازل نیز قرار داشت.

برای یک مدافع جوان، مسئله اصلی فقط کیفیت توپ با پا نیست. جای‌گیری، زمان‌بندی، تمرکز و تصمیم‌گیری در شرایط فشار اهمیت بسیار بیشتری پیدا می‌کند.

به همین دلیل، احتمال دارد مسیر پسکر نسبت به بازیکنان هجومی کمی آهسته‌تر باشد. اما همین مسیر تدریجی می‌تواند در بلندمدت پایه یک مدافع قابل اعتماد را بسازد.

آرون یاکوبیشویلی و ایکر رودریگس؛ رقابت آرام درون دروازه

دروازه‌بانی همیشه یکی از سخت‌ترین پست‌ها برای عبور از تیم‌های پایه به تیم اصلی است. یک مهاجم جوان می‌تواند با چند گل اعتماد مربی را جلب کند، اما یک دروازه‌بان باید مدت بیشتری ثبات داشته باشد.

آرون یاکوبیشویلی در تابستان ۲۰۲۶ در برنامه پیش‌فصل تیم اصلی حضور داشت و در اردو و مسابقات آماده‌سازی نیز فرصت تجربه فوتبال بزرگسالان را به دست آورد. نام او در نخستین فهرست پیش‌فصل و چند فهرست مسابقه قرار گرفت.

از طرف دیگر، ایکر رودریگس نیز یکی از جوانانی بود که در معرفی گروه جوانان اطراف تیم اصلی دیده شد. باشگاه در مراسم معرفی تیم فصل جدید نام او را در کنار اسپارت، فاری‌نیاس، تونکارا، پسکر و گورن قرار داد.

برای این دو بازیکن، احتمالاً مهم‌ترین مسئله در فصل جاری بازی کردن و کسب تجربه واقعی است. دروازه‌بان اگر فقط تمرین کند، رشد می‌کند؛ اما وقتی در مسابقه تحت فشار قرار می‌گیرد، نقاط قوت و ضعفش بسیار واضح‌تر می‌شوند.

آیا همه این بازیکنان به تیم اصلی می‌رسند؟

واقع‌بینانه که نگاه کنیم، خیر.

این شاید مهم‌ترین نکته در بررسی استعدادهای لاماسیا باشد. اینکه یک بازیکن به تمرین تیم اصلی دعوت شده یا در یک مسابقه دوستانه بازی کرده، هنوز به معنای موفقیت نهایی نیست.

تعداد زیادی از بازیکنان جوان هر سال در مقاطع مختلف به تیم اصلی نزدیک می‌شوند، اما در نهایت فقط بخشی از آن‌ها فرصت تثبیت پیدا می‌کنند. حتی در همین تابستان ۲۰۲۶ شاهد بودیم که مسیر بعضی بازیکنان تغییر کرد. برای مثال، تونی فرناندز راهی ونتسیا شد و بارسلونا در قراردادش حق بازخرید و درصدی از فروش آینده را حفظ کرد. گیلرمه فرناندز نیز به مایورکا پیوست و بارسا برای انتقال آینده او سهمی از فروش را نگه داشت.

این اتفاق‌ها لزوماً به معنی شکست بازیکن نیستند.

گاهی بهترین کاری که بارسلونا می‌تواند برای یک استعداد انجام دهد، این است که اجازه بدهد در باشگاه دیگری بازی کند، مسئولیت بیشتری بگیرد و بعد تصمیم بگیرد که آیا زمان بازگشت فرا رسیده یا نه.

بزرگ‌ترین مزیت نسل جدید لاماسیا چیست؟

به نظر می‌رسد بزرگ‌ترین مزیت این نسل، دسترسی بیشتر به تیم اصلی باشد.

وقتی مربی جوانان می‌داند که بازیکنان خوب واقعاً شانس حضور در تمرینات تیم اول را دارند، انگیزه برای رقابت بیشتر می‌شود. بازیکنان هم از همان ابتدا متوجه می‌شوند که برای رسیدن به تیم بزرگسالان باید چه سطحی از کیفیت را ارائه دهند.

از طرف دیگر، حضور کنار بازیکنان باتجربه یک کلاس درس واقعی است. هیچ چیز به اندازه تمرین روزانه کنار بهترین بازیکنان، ضعف‌های یک استعداد را آشکار نمی‌کند.

یک بازیکن جوان ممکن است در رده زیر ۱۹ سال با تکنیک خودش همه را پشت سر بگذارد، اما وقتی مقابل مدافعان بزرگسال قرار می‌گیرد، متوجه می‌شود که دیگر با یک حرکت ساده نمی‌تواند از فشار خارج شود.

همین سخت‌تر شدن فوتبال، در نهایت باعث رشد می‌شود.

بزرگ‌ترین مشکل استعدادهای لاماسیا چیست؟

مشکل اول، فشار رسانه‌ای است.

وقتی نام یک بازیکن جوان در رسانه‌ها مطرح می‌شود، انتظارات خیلی سریع بالا می‌رود. هوادار می‌خواهد بازیکن جدید در همان چند بازی اول مثل یامال یا کوبارسی بدرخشد؛ اما واقعیت این است که چنین پیشرفت سریعی استثناست.

مشکل دوم، رقابت در خود بارسلوناست. برای بازیکن جوان کافی نیست که خوب باشد؛ باید آن‌قدر خوب باشد که مربی حضور او را به حضور یک بازیکن آماده و باتجربه ترجیح دهد.

مشکل سوم هم مصدومیت است. گیس‌تاو یکی از نمونه‌های همین موضوع بود؛ بازیکنی که مسیر خوبی داشت اما دو مصدومیت در فصل گذشته روندش را کند کرد.

به همین دلیل، شاید بهترین ویژگی یک استعداد در لاماسیا نه فقط تکنیک، بلکه توانایی عبور از این موانع باشد.

فلیک برای کدام بازیکنان جوان بیشتر فرصت ایجاد کرده است؟

اگر بر اساس اتفاقات پیش‌فصل و شروع فصل ۲۰۲۶/۲۷ قضاوت کنیم، فلیک به گروه نسبتاً بزرگی از جوانان فرصت دیده شدن داده است. در نخستین جلسه تمرینی فصل، ۱۶ بازیکن از بارسا اتلتیک و U19 کنار تیم اصلی حضور داشتند.

اما در بین آن‌ها، اسپارت و فاری‌نیاس جلوتر قرار دارند، چون هر دو از مرحله بازیکن آزمایشی عبور کرده و در فهرست رسمی تیم اول قرار گرفته‌اند. این دو در فصل جدید به ترتیب شماره‌های ۱۲ و ۴ را در اختیار دارند.

عبدالکریم نیز با توجه به عملکرد پیش‌فصل و اولین حضور رسمی، یکی از گزینه‌هایی است که احتمالاً بیشتر از دیگر جوانان فرصت دیده شدن خواهد داشت.

بعد از این سه نفر، شرایط پیچیده‌تر می‌شود و بازیکنانی مثل گورن، تونکارا، دیارا و پسکر باید در طول فصل خودشان را ثابت کنند.

کدام استعدادها ارزش دنبال کردن بیشتری دارند؟

اگر بخواهیم فقط بر اساس شرایط فعلی و میزان نزدیکی به تیم اول صحبت کنیم، اسپارت در جایگاه ویژه‌ای قرار می‌گیرد. او هم تجربه فوتبال بزرگسالان دارد و هم توانسته اعتماد فلیک را به دست آورد.

فاری‌نیاس نیز شرایط مشابهی دارد و ثبت رسمی او در تیم اول نشان می‌دهد که باشگاه برای مرحله بعدی رشدش برنامه دارد.

در سطح بعدی، عبدالکریم جذاب‌ترین گزینه هجومی است، چون شروعی بسیار سریع داشته و در مدت کوتاهی از تیم پایه به نخستین بازی رسمی بزرگسالان رسیده است.

گورن، تونکارا و دیارا را هم باید با حوصله دنبال کرد. آن‌ها هنوز برای تبدیل شدن به بازیکنان ثابت راه زیادی دارند، اما تجربه حضورشان در محیط تیم اصلی یک امتیاز بزرگ است.

در خط دفاع، پسکر می‌تواند یکی از پروژه‌های جالب آینده باشد. در دروازه هم یاکوبیشویلی و رودریگس بازیکنانی هستند که شاید مسیرشان کمی طولانی‌تر باشد، اما نمی‌توان به سادگی از کنارشان عبور کرد.

آیا ممکن است یک استعداد ناشناخته ناگهان پدیده شود؟

کاملاً ممکن است.

تاریخ لاماسیا پر از بازیکنانی است که ابتدا در مقایسه با ستاره‌های هم‌نسل خود کمتر مورد توجه بودند اما بعد از یک دوره رشد ناگهان به سطح بالاتری رسیدند.

به همین دلیل، رتبه‌بندی استعدادهای جوان همیشه موقتی است. بازیکن ۱۸ ساله امروز ممکن است در پایان فصل دیگر همان جایگاه را نداشته باشد.

این مسئله درباره نسل جدید بارسا بیشتر هم صدق می‌کند، چون تعداد بازیکنانی که در اطراف تیم اصلی قرار گرفته‌اند زیاد است. باشگاه در شروع فصل حتی در مراسم معرفی تیم بزرگسالان، گروهی از جوانان شامل اسپارت، کورتس، آلر، عبدالکریم، تونکارا، فاری‌نیاس، پسکر، گورن و ایکر رودریگس را پیش از معرفی سایر بازیکنان به هواداران معرفی کرد.

وقتی چنین گروهی وجود دارد، احتمال اینکه یک یا دو بازیکن در طول فصل به شکل ناگهانی رشد کنند، کم نیست.

لاماسیا هنوز می‌تواند ستاره بزرگ بعدی را معرفی کند؟

نشانه‌ها امیدوارکننده هستند.

لاماسیا هنوز همان ساختاری را دارد که به بازیکنان جوان اجازه می‌دهد قدم‌به‌قدم به تیم اصلی نزدیک شوند. موفقیت یامال، کوبارسی، برنال و حالا اسپارت نشان می‌دهد که مسیر توسعه بازیکنان جوان در بارسلونا هنوز فعال است. باشگاه نیز روی نسل جدید سرمایه‌گذاری کرده و آن‌ها را به طور منظم وارد تمرینات تیم اول می‌کند.

اما نباید انتظار داشت هر نسل یک مسی یا حتی یک یامال تولید کند.

چنین بازیکنانی استثنایی هستند. موفقیت لاماسیا را باید با تعداد بازیکنان باکیفیتی سنجید که می‌توانند به تیم اول برسند یا در فوتبال حرفه‌ای جایگاه خوبی پیدا کنند.

گاهی یک بازیکن به ستاره اصلی بارسا تبدیل می‌شود. گاهی بازیکن دیگری به یک مهره ارزشمند در باشگاه دیگری تبدیل خواهد شد. هر دو مسیر می‌توانند نتیجه یک سیستم آموزشی موفق باشند.

جمع‌بندی؛ چه کسی ستاره بعدی لاماسیا خواهد بود؟

بهترین استعدادهای لاماسیا در فصل جدید مجموعه‌ای متنوع از بازیکنان هستند که در پست‌ها و مراحل مختلف رشد قرار دارند. بعضی مثل ایکسوسپی اسپارت و برایان فاری‌نیاس عملاً به تیم اصلی رسیده‌اند، برخی مانند حمزه عبدالکریم اولین قدم جدی خود را برداشته‌اند و گروهی مانند اوریان گورن، ابریما تونکارا، ابراهیما دیارا و جوردی پسکر هنوز باید مسیر بیشتری را طی کنند.

اسپارت را می‌توان یکی از جدی‌ترین نام‌های این نسل دانست، چون تجربه تیم اول را دارد، بازیکنی چندپسته است و برای فصل ۲۰۲۶/۲۷ رسماً در ترکیب بزرگسالان قرار گرفته است. فاری‌نیاس هم بعد از یک فصل خوب در بارسا اتلتیک و آمار پنج گل و شش پاس گل، به تیم اصلی راه پیدا کرده و شماره ۴ را در اختیار گرفته است.

عبدالکریم شاید متفاوت‌ترین داستان را داشته باشد. او از بیرون سیستم سنتی لاماسیا آمد، خیلی سریع خودش را با محیط بارسلونا وفق داد، در پیش‌فصل چهار گل زد و سپس نخستین بازی رسمی خود را برای تیم بزرگسالان انجام داد.

در کنار این‌ها، گورن، تونکارا، دیارا، پسکر، گیس‌تاو، کلایورت و دروازه‌بان‌هایی مثل یاکوبیشویلی و رودریگس هم ارزش دنبال کردن دارند. تعدادی از آن‌ها در شروع فصل کنار تیم اصلی تمرین کرده‌اند و بعضی حتی در مسابقات آماده‌سازی فرصت بازی پیدا کرده‌اند.

در نهایت اما فوتبال جوانان قابل پیش‌بینی نیست. ممکن است بازیکنی که امروز کمتر درباره‌اش صحبت می‌شود، چند ماه دیگر به پدیده اصلی تبدیل شود. همین غیرقابل‌پیش‌بینی بودن است که دنبال کردن لاماسیا را جذاب می‌کند.

شاید چند سال بعد یکی از همین نام‌ها به بازیکنی تبدیل شود که هواداران بارسلونا با لبخند درباره روزهای جوانی‌اش صحبت کنند و بگویند: «ما از همان اول می‌دانستیم این بازیکن قرار است خاص باشد.»